ตอนที่ 227 ความหมายของชีวิต

เสิ่นจี้เจ๋อพยักหน้าอย่างจริงจัง จู่ ๆ ก็รู้สึกหวาดผวาขึ้นมาเมื่อนึกย้อนกลับไป “คราวก่อนพอพี่ใหญ่รู้ว่าพวกเรากินมันฝรั่งทอดที่หน้าประตูโรงเรียนก็โกรธมาก ถึงกับระงับบัตรฉันไปตั้งนาน ช่วงนั้นเวลาซื้อข้อมูลทางวิชาการต้องใช้เงินของเสี่ยวอู้ทั้งหมด โชคดีที่เสี่ยวอู้มีบัตร 2 ใบ”

ความทรงจำประหลาดของเสิ่นซวงอี้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา เขานึกถึงช่วงหนึ่งที่ทุกครั้งเวลาออกจากบ้านแล้วพี่ใหญ่เห็น พี่ใหญ่ก็จะพูดเพียงประโยคเดียวว่า 【มันฝรั่งทอดอร่อยไหม】 จนเขาเกือบมีแผลใจ