กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นฮุ่ยรับรู้ถึงอุณหภูมิที่ส่งมาจากบนหัว เธอเอียงหัวหลบการโจมตีลูบหัวของเสิ่นเยวี่ย
“อย่าลูบหัวสิ เดี๋ยวโตไม่สูง” เสิ่นฮุ่ยพูดจาแบบเด็ก ๆ ออกมาได้อย่างหายาก ซึ่งทำให้เสิ่นเยวี่ยคิดขึ้นได้ว่า ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือเสิ่นฮุ่ย ต่างก็อายุเพียง 15 ปี
เธอเดินกลับไปที่ข้างเตียงอีกครั้ง เปิดผ้าห่มขึ้น “จะนอนด้วยกันไหม”
เสิ่นฮุ่ยหันหัวไปทางอื่น ลุกขึ้นเตรียมจะจากไป “ใครจะไปนอนด้วยกันกับเธอ”
ตอนที่เสิ่นฮุ่ยใกล้จะแตะลูกบิดประตู เธอก็ได้ยินเสียงของเสิ่นเยวี่ยด้านหลังพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “เวลาอยู่คนเดียวเธอไม่ใช่นอนไม่หลับหรอกหรือ”
เสิ่นฮุ่ยหยุดการกระทำลงทันที เธอหันตัวกลับมามองเสิ่นเยวี่ย สายตาอันตรายอย่างยิ่ง “เธอ......”