กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ใช่แล้ว เสิ่นเยวี่ยตื่นขึ้นมา แต่เธอได้อะไรกลับไป
เธอได้คนปากจัดมาคนหนึ่ง
คนปากจัดประเภทที่เข้ามาประชิดแล้วพ่นน้ำลายใส่หน้าเธอเต็ม ๆ
“เสิ่นเยวี่ย เธอทำอะไรอยู่กันแน่?! ทำไมถึงวิ่งออกไปคนเดียว?! รู้ไหมว่าพวกเราห่วงเธอมากแค่ไหน?! พี่สามยังอยู่โรงพยาบาล! เธอ... ทำไมเธอไม่รู้จักโตบ้าง...”
เมื่อได้ยินเสียงที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกนี้ เสิ่นเยวี่ยชะงักไปชั่วขณะ แต่ก็เพียงชั่วขณะเดียว เพราะกลิ่นน้ำลายสามารถปลุกให้ตื่นจากความงุนงงทุกอย่างได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมคนเราต้องนอนบนหมอน——ทุกตอนเช้าหลังตื่นให้นอนหายใจเข้าลึก ๆ ใส่หมอน ใช้กลิ่นน้ำลายของตัวเองปลุกให้ตื่นขึ้นมารับวันดี ๆ ช่างวิเศษเสียจริง.......วิเศษบ้าอะไร