ตอนที่ 197 อย่าส่งแล้ว อย่าส่งแล้ว ไม่เหลือสักหยดแล้ว

เสิ่นเยวี่ยมองซือเฉิงโย่วเก็บถ้วยชาที่แตก ในใจจู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นมา

เธอลุกขึ้นยืนพรวด ไม่ทันได้คิดว่าการทำเช่นนี้เหมาะสมหรือไม่ หันหลังเดินจากไปทันที “ฉันจะกลับแล้ว”

ซือเฉิงโย่วเก็บเศษถ้วยชาที่แตกโดยไม่ขัดขวาง เพียงพูดกับโม่อาหมานว่า “ขอถามหน่อย คุณมียาถอนพิษสำหรับพิษที่เพิ่งวางไปหรือเปล่าครับ?”

ฝีก้าวที่โม่อาหมานเตรียมจะตามเสิ่นเยวี่ยชะงัก จู่ ๆ บนใบหน้าก็ไม่รู้ควรทำสีหน้าแบบไหน แต่ก็แปลกที่ไม่ค่อยประหลาดใจ

คนที่เป็นผู้กุมอำนาจได้จะมีสักกี่คนที่เป็นคนธรรมดา ซือเฉิงโย่วกล้าเผชิญหน้ากับพวกเขาสี่คนเพียงลำพัง จะเป็นไปได้อย่างไรที่แม้แต่ถูกวางยาพิษก็ยังไม่รู้