กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยพาสองคนคือหมายเลขสิบสี่กับดาเนียลาเดินออกจากอาคารผู้มาใหม่ ทั้งที่มีแค่สามคน แต่เดินออกมาด้วยท่วงท่าอลังการ ทำเอาซือเฉิงโย่วที่อยู่หน้าประตูถึงกับตะลึงงัน
แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรตรง ๆ กับพฤติกรรมลากทั้งครอบครัวของเสิ่นเยวี่ย แค่เอ่ยขึ้นลอย ๆ ว่า “บางครั้ง คนหนึ่งคนถูกหลอก กับทุกคนถูกหลอก ก็เหมือนกัน”
เพิ่งเจอกันก็ได้ยินซือเฉิงโย่วพูดเรื่องไม่หัวไม่หาง เสิ่นเยวี่ยไม่ได้สำรวจตัวเอง แต่ใช้การเลือกที่จะตำหนิคนอื่น “นายยังไม่ตื่นหรือไง พูดเพ้อเจ้ออะไร”
พอสิ้นเสียง หัวเราะคิกคักไพเราะก็ดังขึ้นข้าง ๆ เสิ่นเยวี่ยได้ยินจึงหันไปมองดาเนียลาครั้งหนึ่ง ดาเนียลารีบเก็บรอยยิ้ม “ขอโทษนะ”