ตอนที่ 139 เครื่องจักร

วันรุ่งขึ้น เสิ่นเยวี่ยเตรียมตัวไปตึกหมายเลขหกตามคำสัญญาที่ให้กับซือเฉิงโย่วไว้ อย่างที่มือสังหารเมื่อวานพูด ที่หน้าอาคารผู้มาใหม่มีนักโทษที่ไม่ใช่ผู้มาใหม่จำนวนไม่น้อยตั้งถิ่นฐานอยู่ จุดประสงค์ของพวกมันคืออะไรนั้นไม่ต้องพูดก็เข้าใจ

และเมื่อเห็นเสิ่นเยวี่ย พวกมันก็ยิ่งเหมือนหมาป่าที่เห็นเนื้อ ล้อมเข้ามาทั้งหมด รอเพียงให้เสิ่นเยวี่ยก้าวพ้นเขตคุ้มครองของอาคารผู้มาใหม่ พวกมันก็จะลงมือ

เสิ่นเยวี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้เคลื่อนไหวพลการ แต่ยืนอยู่ในเขตปลอดภัยรออย่างเงียบ ๆ

และเป็นอย่างที่คิด ไม่นานนัก ซือเฉิงโย่วก็เดินมาจากไม่ไกล สุดท้ายหยุดอยู่ห่างจากตัวเธอห้าก้าว “ผมมารับเธอแล้ว”

เสิ่นเยวี่ยไม่พูดอะไร เพียงพยักหน้า ท่าทางห่างเหินอย่างมาก