กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ก้าวเดินจากไปของเสิ่นเยวี่ยหยุดลง ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วเธอก็หันกลับไปมองซือเฉิงโย่ว
แต่ถึงเสิ่นเยวี่ยจะมองซือเฉิงโย่ว สีหน้ากลับไม่มีอารมณ์ใด ๆ ในดวงตาก็ไม่มีเงาร่างของซือเฉิงโย่ว ราวกับเพียงมองผ่านเขาไปยังสิ่งอื่น
ซือเฉิงโย่วเห็นสภาพของเสิ่นเยวี่ยเช่นนี้ แววตาพลันมืดลงเล็กน้อย สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลงใด ๆ เพียงเอ่ยขึ้นว่า “ฉันรู้ว่าคุณอยากล้างแค้นให้มาช่า แต่ด้วยความสามารถตอนนี้ของคุณยังห่างไกลนัก”
เสิ่นเยวี่ยไม่โต้แย้ง เธอรู้ว่าซือเฉิงโย่วพูดความจริง แต่เธอต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่เช่นนั้นเธอเกรงว่าตัวเองจะรอไม่ถึงวันที่นัดไว้กับพี่สาวก็อยากจากไปเสียแล้ว