เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังจากความเงียบชั่วครู่ ในหูฟังสื่อสารของเสิ่นเยวี่ยก็มีเสียงเซรามิกกระทบโลหะดังขึ้น ตามด้วยคำตอบแบบเป็นทางการที่คุ้นเคยจากหมายเลขสิบสี่ “ได้ครับ ผมจะไปถึงภายใน 2 นาที”
เสิ่นเยวี่ยที่ได้รับคำตอบจากหมายเลขสิบสี่มองมาช่า น้ำเสียงยิ่งมั่นใจและมีเหตุผลขึ้น “ฉันจะไปกับหมายเลขสิบสี่ค่ะ”
เห็นมาช่ายังขมวดคิ้ว ท่าทางไม่ค่อยเต็มใจ เสิ่นเยวี่ยจึงรีบแก้ตัวเสียงเบา “ฉันจะดูอยู่ข้าง ๆ ไม่รบกวนเธอค่ะ”
มาช่ามองเสิ่นเยวี่ยที่กำชายแขนเสื้อเธอไว้แน่น ราวกับเห็นว่าตรงหน้าคือลูกแมวที่กำลังอ้อนหนักเพราะไม่อยากให้เจ้าของจากไป
ปฏิเสธไม่ได้ว่ามาช่าใจอ่อนลง แต่เธอยิ่งเป็นห่วงเสิ่นเยวี่ยมากขึ้น
“เยวี่ยเยวี่ยน้อย ที่นี่คือดินแดนปีกหัก คนที่เธอพึ่งได้มีแค่ตัวเอง อย่าเชื่อคนอื่นง่าย ๆ รวมทั้งฉันด้วยนะ”