ตอนที่ 121 ช่วยได้ก็ช่วย

ตั้งแต่วันนั้นที่เสิ่นเยวี่ยกับผู้คุมเรือนจำหมายเลขสิบสี่ไปอาคารหมายเลขสามครั้งหนึ่ง เธอก็ไม่เคยออกจากห้องของตัวเองอีกเลย

อาหารแต่ละวันให้ผู้คุมเรือนจำสุ่มเลือกมา เธอไม่เลือกกิน พอกินเสร็จก็จ้องหน้าต่างเหม่อลอย ในหัวคอยแต่ดึงความทรงจำช่วงเวลาที่อยู่กับเสิ่นฮุ่ยซึ่งมีอยู่ไม่มากออกมาดูซ้ำ ๆ

ตอนนี้เธอไม่ต้องทำอะไรเลย มีแค่รอ

มาช่าเชิญเสิ่นเยวี่ยไปกินข้าวด้วยกันติดต่อกันสามครั้งแล้วถูกปฏิเสธ หลังจากนั้นก็ไม่ถามอีกว่าเธอจะออกไปข้างนอกด้วยกันไหม