ตอนที่ 94 เจ้าคนซวยตัวจริง

เสิ่นอู้ใช้สองมือเขียนงานของสองคนคนละ 20 รอบจนเสร็จคนเดียว จริง ๆ ก็ไม่ได้ใช้เวลามากนัก

เกณฑ์ที่เสิ่นเยวี่ยใช้ตัดสินว่าไม่ได้ใช้เวลามากนัก คือก่อนที่ท้องเธอจะร้อง พวกเขาก็คัดหนังสือเสร็จและนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว

วันนี้เป็นมื้ออาหารที่โต๊ะคึกคักที่สุดเท่าที่เสิ่นเยวี่ยจำความได้

มีถึงสี่คน

“เสิ่นเยวี่ย กินผักด้วย”

เสิ่นเยวี่ยกำลังก้มหน้ากินข้าว พอเงยหน้าขึ้น ก็มีผักถูกโยนลงในชามของเธอ

เสิ่นเยวี่ยแกล้งทำเป็นไม่เห็น ตะเกียบเลื่อนผักไปไว ๆ ไปอีกฝั่งของชาม กินอย่างอื่นไปเรื่อย ๆ ของตัวเอง ไม่ยอมกินผักต้นนี้ แม้แต่คำพูดของพี่ใหญ่ก็ทำหูทวนลม