กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยหงุดหงิดมาก
ตั้งแต่กลับไปโรงเรียน เธอก็ไม่ได้ฝันถึงพี่สาวคนโตใหญ่มานานแล้ว
ทั้งที่เธอยังนอนเหมือนเมื่อก่อน วันหยุดสุดสัปดาห์ก็นอนยาวจนตื่นเอง แต่เธอกลับฝันน้อยลงเรื่อย ๆ พี่สาวคนโตใหญ่ก็แทบไม่ปรากฏตัวอีก
แต่ถึงอย่างนั้น เสิ่นเยวี่ยก็ยังไม่เคยสงสัยในจุดจบของตัวเอง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอแค่มีความรู้สึกเช่นนี้
เสิ่นเยวี่ยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา ดีมาก วันนี้ก็ได้กินมื้อเช้ารวมกับมื้อเที่ยงอีกแล้ว
พอลงมาชั้นล่างก็เห็นพี่สี่กับพี่ใหญ่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว เสิ่นเยวี่ยเดินไปนั่งประจำที่ของตัวเองอย่างคุ้นเคย