กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยไม่มีความประทับใจต่อพี่สี่คนนี้มากนัก ถ้าจะให้พูดจริง ๆ ก็คือ ทุกครั้งที่เห็นพี่สี่คนนี้ เขาจะตามติดอยู่ข้างหลังพี่ใหญ่ตลอด
ในสายตาของพี่สี่ไม่เคยมีเธอ ราวกับว่าเธอไม่มีตัวตนอยู่เลย
ข่าวดีก็คือ พี่สี่มองข้ามทุกคนอย่างเท่าเทียม ยกเว้นพี่ใหญ่
นานเข้า ๆ เสิ่นเยวี่ยก็ไม่ไปสนใจพี่สี่อีก จะไปเพิ่มความปวดหัวทำไมจริงไหม
พี่สี่คงไม่ชอบตัวเอง เพราะไม่ชอบเลยมักมองข้าม ใช้ความเย็นชาระบายอารมณ์ในใจ
แน่นอน คงเป็นเพราะตัวเองโง่เกินไปด้วย เสิ่นเยวี่ยรู้ตัวว่าเทียบพรสวรรค์อันโดดเด่นของพี่สี่ไม่ได้ พี่สี่ไม่ยอมสื่อสารกับตัวเองก็เป็นเรื่องปกติ