ตอนที่ 70 พจน์เศษเหลือลากร็องฌ์

ชิงเสี่ยวอวี้อธิบายละเอียดมาก โจวเสวี่ยหรงเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วและกล่าวขอบคุณเบา ๆ

แต่เสิ่นเยวี่ยและเจียงซื่อเหวินยังคงเบิกตากว้างด้วยความงุนงงและใสกระจ่าง ราวกับเขียนคำว่า “ฉันไม่เข้าใจ” สี่คำไว้บนใบหน้าอย่างชัดเจน

เสิ่นเยวี่ยแค่ขี้เกียจคิดจริง ๆ อยากสัมผัสความรู้สึกที่มีคนสนใจตอนชิงเสี่ยวอวี้สอนการบ้านให้ ส่วนเจียงซื่อเหวินพยายามสุดกำลังเพื่อทำความเข้าใจแต่ก็ยังฟังไม่รู้เรื่องจริง ๆ

ชิงเสี่ยวอวี้ดูเวลาแล้วเริ่มไล่คน “คาบบ่ายจะเริ่มแล้ว พวกคุณยังไม่ไปอีกหรือคะ”

โจวเสวี่ยหรงเห็นเวลาแล้วก็ตกใจทันที วันนี้เป็นวันแรกที่เธอมาเรียน จะมาสายไม่ได้ โชคดีที่ห้องเรียนของเธออยู่ข้าง ๆ