ตอนที่ 63 เสียอย่างหนึ่ง ได้อีกอย่างชดเชย

“จริง ๆ แล้วคนเรามักจะเสียใจไม่ว่าจะทำการเลือกอะไรก็ตาม เรามักชินกับการวาดภาพทางที่ตอนนั้นเราไม่ได้ทำการเลือกให้สวยงามอยู่เสมอ แต่ทุกคนก็รู้แก่ใจดีว่า ต่อให้ย้อนเวลากลับไปอีกครั้ง ด้วยสติปัญญาและประสบการณ์ตอนนั้น เราก็ยังคงทำการเลือกแบบเดิมอยู่ดี ถ้าอย่างนั้น ตอนจบของเรื่องยังสำคัญอีกไหม

ฉันชอบประโยคหนึ่งมาก เสียทิศบูรพา ได้คืนทุ่งหม่อน

เสี่ยวเยวี่ย ฉันหวังว่าการที่เราได้พบกันจะไม่ทำให้เธอรู้สึกเสียใจนะ ถ้าเป็นเช่นนั้น สักวันหนึ่ง ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันจะกลายเป็นพละกำลังที่ค้ำจุนเธอไว้”

คาบที่สองก็เป็นวิชาเคมีอีก ครูเคมีสอนไปอีกคาบด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา ส่วนเสิ่นเยวี่ยก็หลับไปอีกคาบอย่างสบายใจ