กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
บางครั้ง ถ้าคุณไม่เคยพยายามอย่างเอาเป็นเอาตายสักครั้ง คุณก็ไม่รู้หรอกว่าการนอนเฉย ๆ มันสบายแค่ไหน
นี่คือความคิดที่จริงที่สุดของเสิ่นเยวี่ยขณะนอนอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของเสิ่นอี้เฉิน
เธอไม่เคยรู้สึกว่าโซฟาสบายขนาดนี้มาก่อน
แต่ยังไม่ทันนอนนาน เธอก็ถูกเสิ่นอี้เฉินเรียกให้ลุกขึ้น “เสิ่นเยวี่ย อย่านอน เดี๋ยวก็หลับอีก”
เสิ่นเยวี่ยลุกขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเสิ่นอี้เฉินที่กำลังดูเอกสารอยู่ถึงรู้ว่าเธอกำลังทำอะไร ราวกับมีตางอกบนหัว