ตอนที่ 45 เห่าสัก 2 ที

เสิ่นซวงอี้กดพ่อค้าที่จู่ ๆ ก็คลุ้มคลั่งเอาไว้ พลางเอ่ยเสียงเรียบ “อยู่เฉย ๆ”

พูดไปก็เหลือบไปมองเสิ่นเยวี่ยโดยไม่รู้ตัว ว่าเธอตกใจหรือเปล่า

ไม่คิดว่าเสิ่นเยวี่ยจะสีหน้าไม่เปลี่ยน ไม่เพียงไม่ตกใจกับพ่อค้าแม้แต่น้อย ยังยื่นมือเข้าไปใกล้พ่อค้ายิ่งกว่าเดิม

เห็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยตรงหน้า ผิวพรรณละเอียดงดงามราวกับแกะสลัก ถึงจะใส่ชุดออกกำลังกายเรียบ ๆ แต่ก็บดบังแสงทองที่เปล่งออกมาจากตัวเธอไม่ได้ ราวกับเป็นเด็กเซียนที่มาจากอีกโลกหนึ่ง

ริมฝีปากบางเผยอขึ้นเบา ๆ แล้วคำหนึ่งก็หลุดออกมา “เงิน”

ในใจเสิ่นเยวี่ยร้อนรนเหลือเกิน พระอาทิตย์ส่องถึงก้นเธอแล้ว อากาศดีขนาดนี้ ถ้าเธอไม่นอนแล้วใครจะนอน