กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นเยวี่ยตื่นขึ้นเพราะกลิ่นหอมของอาหาร
เธอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ วิ่งไปที่ห้องครัวตามสัญชาตญาณ แล้วก็พบเงาร่างที่กำลังยุ่งอยู่ห้าร่าง
เสิ่นเยวี่ยไม่สนใจว่าเงาร่างพวกนี้เป็นใคร เป้าหมายของเธอคืออาหารที่ทำเสร็จแล้วบนโต๊ะ
นอนทั้งบ่าย เสิ่นเยวี่ยหิวแล้ว แต่เธอก็รู้ว่าอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้เธอไม่ได้ลงแรงอะไรเลย ดังนั้นสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของเธอ เธอได้แค่มอง
ใช้กับข้าวตรงหน้าเป็นแรงบันดาลใจ หลังจากเลือกมื้อเย็นที่อยากกินได้แล้ว เสิ่นเยวี่ยก็หยิบกระดาษโน้ตเล็กออกมา เตรียมใช้โอกาสสุดท้ายของตัวเองในการสั่งอาหาร