กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
โจวเสวี่ยเจิงเห็นเสิ่นเยวี่ยไม่สนใจเธอก็ไม่ได้ใส่ใจ กลับหันไปพูดกับต่งนั่วที่ยังยืนงงอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เสี่ยวนั่ว เมื่อกี้คุยกับเยวี่ยเยวี่ยเป็นอย่างไรบ้าง”
ต่งนั่วยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้ตั้งสติจากคำปฏิเสธเงียบ ๆ ของเสิ่นเยวี่ย และไม่ได้ตอบคำพูดของโจวเสวี่ยเจิง
แต่พอโจวเสวี่ยเจิงเห็นปฏิกิริยาแบบนี้ของต่งนั่ว ก็รู้ว่าทั้งสองคนคุยกันได้ไม่ดี
เธอไม่ได้เร่งต่งนั่ว เพียงพาเขากลับไปที่ห้องของตัวเอง รินน้ำให้เขาหนึ่งแก้ว แล้วปลอบด้วยท่าทีของคนที่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา “เอาละ อย่าเศร้าเลย ฉันรู้ว่าเธออยากขอโทษ แต่ไม่ใช่ทุกเรื่องที่จะแก้ได้ด้วยการขอโทษ”