0395

⬢⬢⬢

ตอนที่ 395 ดอกไม้ไฟในคืนส่งท้ายปีเก่า

เวลาประมาณทุ่มสี่สิบนาทีในตอนกลางคืน เมืองโอซากะเริ่มมีหิมะโปรยปรายลงมาประปราย

คงมีเพียงแถบคันไซที่อยู่ติดทะเลเช่นนี้เท่านั้นที่ยังพอสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบเพียงเล็กน้อยนี้ ต้องรู้ด้วยว่ามวลอากาศเย็นที่พัดมาจากไซบีเรียในปีนี้มีน้อยกว่าปีก่อน ๆ มาก ฤดูหนาวของโตเกียวจึงสิ้นสุดลงเร็วกว่าปกติ บนท้องถนนไม่มีหิมะให้เห็นอีกต่อไป จะมีข้อยกเว้นก็เพียงแถบคันไซและฮอกไกโดเท่านั้น

หลังจากออกมาจากบ้าน จือซานชุนเย่มองดูท้องฟ้าสลัวที่มีหิมะโปรยปรายอยู่ข้างนอก พลันอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจเล็กน้อย “ทั้งที่เกือบสองทุ่มแล้วแท้ ๆ ท้องฟ้ากลับยังไม่มืดสนิทเลย ฤดูกาลปีนี้สั้นเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ”

“สั้นหน่อยไม่ดีหรือคะ”

มิยาซาวะ มานะยืนอยู่ข้างกายเขา พลางหันกลับไปมองหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่ยังคงเอ้อระเหยเปลี่ยนรองเท้าอยู่ภายในบ้าน แล้วแย้มยิ้มบาง ๆ “ไม่หนาวเกินไป แถมยังมีหิมะตกอีก รู้สึกได้บรรยากาศดีออกค่ะ”

“มันก็ได้บรรยากาศแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ พักเดียวพอจุดดอกไม้ไฟแล้ว หิมะที่ตกลงมาพวกนี้ก็จะกลายเป็นสีดำมะเมื่อม ถึงตอนนั้นก็ไม่น่าดูแล้ว” จือซานชุนเย่หัวเราะ

“ไม่รู้จักโรแมนติกเอาเสียเลย...”

มิยาซาวะ มานะอดไม่ได้ที่จะค้อนเขาไปวงหนึ่ง ทว่าเธอก็ยังคงอดเฝ้ารอดอกไม้ไฟในอีกสักครู่ไม่ได้อยู่ดี