เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 393 คืนส่งท้ายปีเก่า หรือที่เรียกกันว่าวันส่งท้ายปีเก่า
เกาะญี่ปุ่นในอดีตก็มีการฉลองปีใหม่สองครั้งเช่นกัน โดยกำหนดเวลาจัดงานไม่ได้แตกต่างจากฝั่งจีนมากนัก จนกระทั่งยุคปัจจุบันจึงค่อย ๆ เปลี่ยนมาใช้ปฏิทินสุริยคติเป็นหลัก
อาจเป็นเพราะทั้งสองประเทศตั้งอยู่ใกล้กัน ขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีความใกล้ชิดกัน หรืออาจเป็นเพราะการพัฒนาของยุคสมัย ทำให้ประเทศในทวีปเอเชียทั่วทั้งภูมิภาคมีงานเตรียมความพร้อมในวันขึ้นปีใหม่และวันส่งท้ายปีเก่าที่ไม่ค่อยแตกต่างกันนัก
ครอบครัวซาวายามะเองก็ย่อมไม่มีข้อยกเว้น ก่อนคืนวันปีใหม่พวกเขาได้พิมพ์บัตรอวยพรปีใหม่จำนวนมาก ซึ่งสิ่งนี้คล้ายคลึงกับพวกการ์ดอวยพร เป็นวิธีที่ใช้ส่งคำทักทายในเทศกาลให้กับญาติมิตรที่อยู่ไกลและไม่สามารถพบหน้ากันได้ ซึ่งถือว่าเชยมากทีเดียว
แต่แม้แต่ในญี่ปุ่นยุคปัจจุบัน ขนบธรรมเนียมการส่งจดหมายเช่นนี้ก็ยังคงถูกรักษาไว้ ซึ่งเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจไปรษณีย์ของพวกเขาที่จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ได้ยกเลิกบริการไปเสียทีเดียว พูดสั้น ๆ ก็คือ ภายใต้คำสั่งอันไร้ความปรานีของซาวายามะ อาโกะ ทำให้ซาวายามะ ฮารุโนะจำต้องเขียนบัตรอวยพรปีใหม่ทั้งหมดจนเสร็จสิ้น
ต้องรู้ก่อนว่านั่นมีจำนวนเกือบสี่สิบฉบับเลยทีเดียว และเป็นเพียงแค่การส่งให้ญาติ ๆ ที่อยู่ในเขตโอซาก้าเท่านั้น หลังจากเขียนเสร็จมือของเขาก็เป็นตะคริวอย่างหนักจนแทบจะทนไม่ไหว โชคดีที่มิยาซาวะ มานะรู้สึกเห็นใจเขา จึงแอบเลียนแบบลายมือของเขาเพื่อช่วยแบ่งเบาไปส่วนหนึ่ง