เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 383 บรรทัดฐานภรรยาของมากิ
หลังจากดำเนินการเสร็จสิ้น ทั้งสามคนของซาวายามะ ฮารุโนะก็รับรถคันใหม่จากโชว์รูมรถยนต์ไปทันที
เจียงฉีจื๋อเย่ซึ่งทำหน้าที่เป็นนักขับมือใหม่ ยังคงมีความตึงเครียดที่อธิบายไม่ถูกตอนขับออกไป โชคดีที่ซาวายามะ ฮารุโนะนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับคอยปลอบ โยนเธออยู่ตลอดเวลา จึงทำให้ความรู้สึกกระสับกระส่ายของอีกฝ่ายสงบลงได้บ้าง
ถึงกระนั้น อายาโนะ ยูอิที่นั่งอยู่เบาะหลังก็ยังคงรู้สึกหวาดผวาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อมองทิวทัศน์ที่วิ่งผ่านไปด้วยความเร็วอยู่นอกหน้าต่าง เธอดอดกระซิบเบา ๆ อย่างอดไม่ได้ว่า "ต้องขับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ถ้ายังไงขับช้าลงหน่อยดีกว่าไหม"
"แค่นี้ก็เรียกว่าเร็วแล้วเหรอ?"
พอได้ยินแบบนั้น ซาวายามะ ฮารุโนะก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
"ตอนนี้ไม่ได้อยู่ใกล้เขตชุมชนสักหน่อย แถวนี้จำกัดความเร็วไว้ที่หกสิบ ถ้าขับช้าเกินไปเดี๋ยวจะโดนคันอื่นบีบแตรใส่เอาหรอก"
เขาหันไปมองเจียงฉีจื๋อเย่ที่อยู่ด้านข้าง แล้วเตือนว่า "เธอก็รักษาความเร็วระดับนี้ขับไปก็พอ ไม่ต้องตึงเครียดเกินไป คอยสังเกตด้วยว่ามีใครอยากแซงไหมก็พอ"
อันที่จริงสถานการณ์การแซงนั้นค่อนข้างพบน้อยอยู่แล้ว ท้ายที่สุดนี่ก็คือสถานที่อย่างโตเกียว ต่อให้ขับอยู่บนถนนทั่วไปก็แทบจะไม่มีใครใจร้อนจนอยากจะแซงหรอก เนื่องจากข้างหน้ามีไฟแดงอยู่เยอะเสียเหลือเกิน การจะแซงหรือไม่แซงจึงไม่ได้มีความหมายในทางปฏิบัติสักเท่าไร