เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 376 การปิดฉากการเดินทางอันแสนหวาน
มีอาจารย์ชิบาตะ ชินไคผู้เป็นรุ่นพี่เก่าแก่ในวงการคอยช่วยแนะนำให้รู้จัก ทำให้จือซานชุนเย่ได้รู้จักกับนักเขียนเพื่อนร่วมอาชีพอีกจำนวนมาก
แถมด้วยชื่อเสียงของเจ้าตัวที่ตั้งตระหง่าอยู่ตรงนี้ ทำให้มีหลายคนเมื่อรู้ว่าเขาคือ "คิริยามะ ฟุยุมิ" ทัศนคติที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อนยิ่ง
ทัศนคติที่กระตือรือร้นและเป็นมิตรของคนอื่น ๆ ยังทำให้จือซานชุนเย่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถอนหายใจออกมา ช่างตรงกับประโยคที่ว่านั้นเสียจริง พอคนเราโดดเด่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าเดินไปทางไหนก็มีแต่เพื่อน
พอดูออกว่าจือซานชุนเย่ไม่ได้มีความสนใจในการพูดคุยในวงการสักเท่าไหร่ ในที่สุดอาจารย์ชิบาตะ ชินไคก็พาเขาหาที่นั่งพักผ่อน
มองดูคนหนุ่มสาวผู้มีพรสวรรค์ตรงหน้า อาจารย์ชิบาตะ ชินไคดันแว่นตาขึ้นมาก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มหรี่ตาว่า "ได้ยินมาว่าช่วงนี้เธอกำลังเตรียมตัวเขียนหนังสือเล่มที่สองอยู่ เตรียมตัวไปถึงไหนแล้วล่ะ?"
"เพิ่งเริ่มเขียนส่วนต้นไปได้นิดหน่อยเองครับ"
จือซานชุนเย่ไหล่งสลิด "มีเรื่องให้ทำเยอะแยะเลยครับ คาดว่าน่าจะรอจนถึงเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ปีหน้าโน่นแหละถึงจะมีเวลาเขียนจริง ๆ จัง ๆ"
"อย่างนั้นหรอกหรือ การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะคุตางาวะก็เหลืออีกครึ่งเดือนนี้แล้วนะ" อาจารย์ชิบาตะ ชินไคเว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกเราสองคนน่าจะได้รับการเสนอชื่อทั้งคู่ ถึงตอนนั้นคงต้องได้พบกันที่โตเกียวอีกสักรอบล่ะนะ"