0370

⬢⬢⬢

ตอนที่ 370 การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะคุตางาวะ

หลังจากฟังคำอธิบายของเจ้าของร้านจบ มิเนะ ชิโอริที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ดึงชายเสื้อของจือซานชุนเย่เบาๆ เพื่อต้องการให้ฝ่ายล้มเลิกความคิดที่จะซื้อ

ทว่าหลังจากจือซานชุนเย่พินิจพิเคราะห์เครื่องเล่นแผ่นเสียงอยู่ครู่หนึ่ง เขากลับรู้สึกว่าการซื้อกลับไปตั้งโชว์เป็นของสะสมก็ถือว่าไม่เลวเช่นกัน ยังไงเสียเครื่องเล่นแผ่นเสียงแบบโบราณย่อมสู้เทคโนโลยีสมัยใหม่ไม่ได้อยู่แล้ว คนที่จะซื้อของแบบนี้ส่วนใหญ่ก็มีไว้เพื่อสะสมเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ฟังคำทักท้วงของมิเนะ ชิโอริ แต่ยังคงต่อรองราคากับเจ้าของร้านต่อไป

เดาว่าคงเป็นเพราะเพิ่งเคยเห็นคนที่พาเด็กผู้หญิงมาด้วยแล้วยังต่อราคา หรืออาจเป็นเพราะเครื่องเล่นแผ่นเสียงเครื่องนี้ตั้งอยู่ในร้านมานานมากแล้ว เมื่อเจ้าของร้านเห็นจือซานชุนเย่ตั้งอกตั้งใจต่อรองรากกับตนเองขนาดนี้ เขาก็รู้สึกยอมแพ้เช่นกัน สุดท้ายจึงขายให้จือซานชุนเย่ในราคาที่ค่อนข้างถูก

จือซานชุนเย่อุ้มเครื่องเล่นแผ่นเสียงแบบโบราณที่ค่อนข้างเก่าเดินออกจากร้าน เขามองมิเนะ ชิโอริที่อยู่ด้านข้างแล้วยิ้มกล่าวว่า "ถึงจะเอาไว้เปิดแผ่นเสียงไม่ได้แล้ว แต่สภาพภายนอกก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนของเก่าแก่ เหมาะจะเอามาสะสมพอดี ถือว่าเป็นของขวัญปีใหม่ที่ฉันให้เธอล่วงหน้าก็แล้วกันนะ"

"อืม"

เมื่อได้ยินดังนั้น มิเนะ ชิโอริก็เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา

เธอไม่มีภูมิต้านทานกับของพวกนี้จริงๆ เมื่อเทียบกับเครื่องประดับที่ภายนอกดูหรูหราแล้ว เธออาจจะชอบของบางอย่างที่มีความหมายพิเศษมากกว่า