เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 354 อาบน้ำด้วยกันงั้นเหรอ?
นิยายของซาวายามะ ฮารุโนะขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แต่ท้ายที่สุดแล้วเมืองเซ็นนันก็อยู่ค่อนข้างไกล ประกอบกับร้านหนังสือในเมืองเล็กๆ ก็มีน้อย ทำให้ปัจจุบันในบ้านเกิดของเขายังมีคนรู้จักนิยายของเขาน้อยอยู่
ถึงกระนั้น ซาวายามะ ฮารุโนะก็ยังอุตส่าห์พกนิยายฉบับพร้อมลายเซ็นติดตัวกลับมาสองสามเล่ม และมอบมันให้กับมารดาของตนทั้งหมด เพื่อไว้หยิบออกมามอบให้คนอื่นในยามที่ญาติๆ ไถ่ถามขึ้นมา
แม้ว่าซาวายามะ อาโกะจะไม่ได้สนใจเรื่องนิยายนัก แต่เห็นแก่ว่านี่เป็นผลงานที่ลูกชายของตนเป็นคนเขียน เธอจึงรับพวกมันเอาไว้และตั้งใจว่าจะลองอ่านดูในตอนกลางคืน
ราวกับคาดการณ์สายตาของมารดาหลังจากอ่านนิยายจบได้ ซาวายามะ ฮารุโนะผู้มีอาการกระอักกระอ่วนใจอย่างไม่มีสาเหตุรีบพาเด็กสาวทั้งสามขึ้นรถไฟไปสมทบกับตระกูลมิยาซาวะในเวลาอันรวดเร็ว แม้แต่สัมภาระก็ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า
หลังทานอาหารร่วมกับตระกูลมิยาซาวะอีกมื้อ เขาก็รีบเร่งเดินทางไปพักผ่อนที่บ้านของอายาโนะ ยูอิอยู่สักพักเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มารดาใช้สายตาแปลกๆ มองมาที่ตนหลังจากอ่านเนื้อหาชวนวาบหวิวใน《นอร์เวย์แห่งพงไพร》จบ
การหลบเลี่ยงความเสี่ยงเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง
ขณะนั่งอยู่บนรถไฟ ซาวายามะ ฮารุโนะลูบต้นคอที่รู้สึกปวดแปลบขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองอายาโนะ ยูอิที่อยู่ข้างๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ยูอิ คุณพ่อของเธอยังคงสอนหนังสืออยู่ที่สถาบันกวดวิชาอยู่หรือเปล่า?”