0336

⬢⬢⬢

ตอนที่ 336 ของขวัญที่เตรียมไว้ให้มานะ

ยามรุ่งสางมาเยือน แสงอาทิตย์ยามเช้าทอประกายเจิดจ้า

หิมะโปรยปรายบางเบาเมื่อคืนละลายหายไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางแสงแดดยามอบอุ่นที่หาได้ยาก แสงสว่างอันสดใสส่องผ่านประตูกระจกบานเลื่อนเข้ามาในห้องนั่งเล่น ตกกระทบลงบนร่างของจือซานชุนเย่ที่กำลังถือผ้าซักสะอาดเตรียมจะออกไปตาก

เขากะพริบตาโดยสัญชาตญาณ มองบรรยากาศอันอบอุ่นภายนอก มุมปากอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

"มิน่าล่ะปีนี้คนถึงดูจะออกมาเฉลิมฉลองกันเยอะขึ้น แม้กระทั่งสภาพอากาศยังเป็นใจขนาดนี้..." เขาพึมพำด้วยความรู้สึกทึ่ง

โตเกียวในฐานะเมืองที่มีภูมิอากาศแบบมอนซูนเขตร้อน การเปลี่ยนแปลงของรอบฤดูกาลถือว่าไม่น้อยเลย ในอดีตมักจะมีฤดูกาลที่เดี๋ยวก็ไม่หนาวเลยหรือไม่ก็หนาวจัดจนเกินไป มีเพียงปีนี้เท่านั้นที่หาบรรยากาศวันอันแสนอบอุ่นแต่ยังคงกลิ่นอายฤดูหนาวแบบนี้ได้ยากยิ่ง

แม้แต่จือซานชุนเย่ที่คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในเมืองแบบนี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากออกไปเดินเล่นข้างนอก

ทว่าในบ้านนอกจากตัวเขากับเกวี๋ยอวี๋หวานแล้ว เกรงว่าจะไม่มีใครอื่นมาเป็นเพื่อนเขาออกไปข้างนอกได้อีกแล้วกระมัง? เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ จือซานชุนเย่ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นเกาปลายคางด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย