0329

⬢⬢⬢

ตอนที่ 329 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย

กลับถึงเขตชินจูกุ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงทีละน้อย

ซาวายามะ ชุนเย่ผู้ต้องเดินทางเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันก็รู้สึกถึงความอ่อนล้าขึ้นมาเล็กน้อยอย่างหาได้ยาก หลังจากกลับมาถึงบ้าน เขาก็เริ่มถอดรองเท้าพร้อมกับหาวหวอดออกมา

“ฉันกลับมาแล้ว……”

เขาเอ่ยปากตะโกนอย่างเกียจคร้านไปทางห้องนั่งเล่น

ทว่ากลับมีเสียงสองเสียงที่แตกต่างกันขานรับกลับมา

“ยินดีต้อนรับกลับค่ะ”

“ทำไมพี่ชายถึงเพิ่งกลับมาเอาป่านนี้ล่ะ?”

อายาโนะ ยูอิยื่นหัวออกมาครึ่งดวงด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอยิ้มหยีแล้วพูดว่า “ฉันรอพี่อยู่ที่บ้านทั้งบ่ายเลยนะเนี่ย”