0253

⬢⬢⬢

ตอนที่ 253 สองคนแอบอยู่ด้วยกันตามลำพัง

รสชาติของติ่มซำมื้อเช้าถือว่าใช้ได้ทีเดียว อย่างน้อยที่สุดซือซานชุนเย่ก็หาข้อตำหนิใหญ่โตอะไรไม่ได้

แน่นอนว่า อาจเป็นเพราะเขาไม่ได้กินมานานแล้ว ตอนนี้จึงยากที่จะแยกแยะว่ามีส่วนไหนที่แตกต่างไปจากความทรงจำในอดีตของตัวเองหรือไม่

สิ่งที่ทำให้เขาค่อนข้างโหยหา น่าจะเป็นการที่พวกเขาทุกคนโดนเก็บค่าธรรมเนียมที่นั่งชากันหมดนี่แหละ

เมื่อคำนวณเป็นเงินหยวนแล้ว ตกคนละเกือบสิบห้าหยวน เจ้าพวกบ้าเอ้ย ทำไมถึงแพงขนาดนี้... หลังจากออกจากร้านอาหาร ซือซานชุนเย่ก็ยังคงรู้สึกคาใจกับเรื่องนี้อยู่เล็กน้อย

แต่ว่ามิยาซาวะมาคิที่อยู่ด้านข้างกลับรู้สึกว่าคุ้มค่าสุด ๆ เธอกำลังลูบท้องน้อยแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "พรุ่งนี้มาอีกรอบได้ไหมคะ?"

"พรุ่งนี้ก็ต้องไปกินอย่างอื่นสิ"

ซือซานชุนเย่ขยำใบเสร็จในมือเป็นก้อนแล้วยัดใส่กระเป๋าอย่างไม่ใส่ใจ พลางพูดอย่างจนใจว่า "ถ้าเธอชอบกินขนาดนั้น ไว้กลับบ้านพี่จะลองหัดทำดูนะ"

"ชุนเย่ทำเป็นแม้กระทั่งเรื่องนี้ด้วยเหรอคะ?"