เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 พอใจในตัวฮารุโนะมากงั้นเหรอ?
ในที่สุดรถก็แล่นมาจอดที่หน้าคฤหาสน์หลังหนึ่งในเขตโอตะ
แม้จะเรียกว่าคฤหาสน์ แต่หากบอกว่าเป็นคฤหาสน์เชิงเขาคงจะดูสมเหตุสมผลกว่า
จือซานชุนเย่ที่ก้าวลงจากรถมองดูบ้านหรูหลายหลังตรงหน้าด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แม้ก่อนหน้านี้จะทราบมาแล้วว่าตระกูลเอซากิเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพล แต่เมื่อได้มาเห็นคฤหาสน์เก่าของตระกูลเอซากิด้วยตาตัวเองจริง ๆ ก็ยิ่งรู้สึกตื่นตะลึงยิ่งกว่าเดิม
ต้องรู้ไว้ด้วยว่าโตเกียวเรียกได้ว่าเป็นเมืองที่ที่ดินแทบจะมีค่าดั่งทองคำ อย่าเห็นว่าเขตโอตะกับพื้นที่อย่างเขตมินาโตะอยู่ค่อนข้างห่างไกลกันเชียว เพราะการที่อยู่ชิดริมขอบเมืองนี่เองที่ทำให้พวกมหาเศรษฐีเหล่านี้สร้างบ้านพักตากอากาศและคฤหาสน์หรูของตนเองได้สะดวกขึ้น และคฤหาสน์เก่าตระกูลเอซากิตรงหน้านี้ ไม่ว่าจะนำไปวางไว้ในทำเลไหน ก็ล้วนจัดอยู่ในประเภทที่หรูหราอลังการอย่างยิ่งทั้งสิ้น
“ประหลาดใจงั้นเหรอ?”