0230

⬢⬢⬢

ตอนที่ 230 ยามเช้ากับฝาแฝดตระกูลมิยาซาวะ

เช้าตรู่วันถัดมา

แสงแดดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา จือซานชุนเย่ที่รู้สึกว่าการหายใจของตนติดขัดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เป็นไปตามคาด มิยาซาวะ มาคิไม่รู้ว่านอนกลิ้งขึ้นมาทับบนตัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่

ใบหน้ายามหลับของเด็กสาวผมสั้นดูน่ารักน่าเอ็นดูอย่างประหลาด การที่เธอนอนคว่ำอยู่บนแผงอกของเขาและเผยอริมฝีปากเล็กน้อยนั้นดูมีเสน่ห์ชวนมองอย่างน่าประหลาด

จือซานชุนเย่นอนชื่นชมอยู่เงียบๆ ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือข้างตัวดังขึ้น และมิยาซาวะ มาคิย่นจมูกอย่างหงุดหงิด เขาถึงได้ตบตัวเธอเบาๆ

"ได้เวลาตื่นแล้ว"

จือซานชุนเย่วางตัวเธอลงจากร่าง พลางรู้สึกขบขันเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า "เมื่อวานเธอก็ลาหยุดไปอีกแล้วไม่ใช่เหรอ วันนี้ต้องกลับไปที่ร้านได้แล้วนะ"

"อือ..."