0208

⬢⬢⬢

ตอนที่ 208 ขอแค่มาคิมีความสุขก็พอ

เช้าวันพุธเวลาเก้าโมงครึ่ง อายาโนะ ยูอิกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถืออย่างไม่ใส่ใจ

หลังจากหยิบกางเกงชั้นในชายสีดำที่พาดอยู่บนหน้าโยนทิ้งไปข้างๆ อย่างไม่แยแส เธอก็ใช้สองมือยันเตียง พลิกตัวลุกขึ้นนั่งอย่างคล่องแคล่ว

"ใกล้ถึงเวลาที่ควรจะออกเดินทางแล้วสินะ?" เธอพึมพำกับตัวเอง

ไม่ได้หมายถึงเวลาออกเดินทางที่ใครบางคนจะกลับมาจากเกียวโตหรอกนะ แต่หมายถึงเวลาออกเดินทางของตัวเองต่างหาก

ตามข้อมูลที่ได้รู้จากประวัติการแชตก่อนหน้านี้ จือซานชุนเย่น่าจะกลับมาถึงโตเกียวตอนประมาณสิบโมง คำนวณเวลาดูแล้วก็ใกล้ถึงเวลาที่ควรออกเดินทางไปรับอีกฝ่ายแล้ว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มุมปากของอายาโนะ ยูอิก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มโค้งสวย

เธอหยิบกระจกบานเล็กด้านข้างขึ้นมาส่องดูอย่างลวกๆ แล้วตัดสินใจว่าวันนี้จะถักเปียคู่แล้วค่อยออกจากบ้านเหมือนเดิม

แม้ทรงผมประเภทนี้จะมัดค่อนข้างยุ่งยาก แต่สำหรับอายาโนะ ยูอิที่มัดมาตั้งแต่เด็กจนชินชาไปนานแล้ว มันก็เป็นแค่เรื่องที่ใช้เวลาเพียงสองสามทีเท่านั้น