0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 เวลาอาบน้ำของจื๋อเย่

ความรู้สึกอบอุ่นที่ส่งผ่านมายังฝ่ามือ ดึงสติของจือซานชุนเย่กลับคืนสู่ความเป็นจริง

ในภวังค์นั้นเองเขาถึงเพิ่งได้สติว่า เจียงฉีจื๋อเย่ยังคงรอให้เขาเป็นฝ่ายเอ่ยปากอยู่ตลอด

หลังจากเลื่อนมือออก เขาก็มองดูอีกฝ่ายที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำไปทั้งตัว พลางพูดอย่างอึกอักว่า "ร่างกายของเธอ... ต้องไปโรงพยาบาลไหม?"

"ไม่เป็นไรค่ะ..."

เจียงฉีจื๋อเย่หัวเราะเบา ๆ พลางเอ่ยเสียงแผ่ว "ฉันพกยาทาบางส่วนติดตัวไว้ตลอดอยู่แล้วค่ะ นี่เป็นของที่เตรียมไว้ป้องกันตอนได้รับบาดเจ็บระหว่างฝึกซ้อม... ถึงคราวนี้จะดูเหมือนค่อนข้างหนักไปหน่อย แต่พักสักสองสามวันก็น่าจะไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ"

"อีกอย่างร่างกายของฉันก็แข็งแรงกว่าเด็กผู้หญิงทั่วไปนิดหน่อย ฟื้นตัวได้เร็วมาก แล้วก็ทนความเจ็บปวดได้ดีมากด้วยค่ะ..."

"เรื่องแบบนี้ไม่ต้องหรอกมั้ง?" จือซานชุนเย่นวดหว่างคิ้ว พลางยิ้มเจื่อน "ฉันยังคงเป็นห่วงร่างกายของเธอมากกว่าอยู่ดี แรงของฉันแต่เดิมก็เยอะมากอยู่แล้ว ยิ่งตอนที่สติเลือนรางก็ยิ่งไม่ได้ระวังที่จะควบคุมเลย..."

"ชุนเย่"