เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 174 คุยเปิดใจยามค่ำคืนกับจื๋อเย่
เสียงฝีเท้านั้นหยุดลงที่หน้าห้องของจือซานชุนเย่ในที่สุด
เมื่อมองผ่านแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาในสวน ก็เห็นได้ไม่ยากว่ามีร่างเพรียวระหงร่างหนึ่งยืนอยู่ด้านนอก
เพียงแค่ปราดตามอง จือซานชุนเย่ก็เดาออกแล้วว่าคนที่มาคือใคร
ทว่าไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ราวกับคนที่กำลังโมโหเพราะถูกปลุกให้ตื่น อารมณ์ค่อยๆ กลายเป็นฉุนเฉียว
แปลกพิกล เพราะเหนื่อยล้าหรือเปล่านะ? จือซานชุนเย่สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่กี่ครั้ง แม้จะฝืนทนต่อความรำคาญ แต่ก็กล่าวออกไปว่า "เชิญเข้ามาครับ"
ดูเหมือนคำอนุญาตของเขาจะทำให้คนข้างนอกรวบรวมความกล้าขึ้นมาได้ ประตูเลื่อนส่งเสียงดัง "เอี๊ยด" ขึ้นมาอีกครา เจียงฉีจื๋อเย่เปลี่ยนชุดใหม่อีกชุด และถือกระเป๋าใบเล็กใบหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู
ต่างจากชุดยูกาตะสีเขียวอ่อนที่สวมในตอนกลางวัน กลางคืนนี้เจียงฉีจื๋อเย่เปลี่ยนมาใส่ชุดนอนกระโปรงผ้าไหมสีดำ ลูกไม้ที่ร้อยด้วยดิ้นทองทำให้สาวร่างสูงโปร่งแลดูมีกลิ่นอายสูงศักดิ์อย่างน่าประหลาด
เมื่อบวกกับเรียวขาสวยขาวเนียนคู่นั้น ภายใต้การจับคู่ของสีที่ตัดกันยิ่งขับให้ดูเย้ายวนใจมากขึ้น ซ้ำยังมีมวลกล้ามเนื้อกระชับแน่นอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของสาวสายกีฬาอีกด้วย