เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
อยากจะถามอีกฝ่ายว่าอยากลองทำด้วยกันไหม แล้วก็……
แน่นอนว่านั่นเป็นแค่คำพูดล้อเล่น
เพียงแค่ในชั่วพริบตานั้นเกิดอยากจะพูดออกไป มีความคิดที่อยากจะให้คนอื่นสังเกตเห็นความคิดประหลาดของตัวเองขึ้นมา ราวกับเด็กน้อยที่ท่ามกลางผู้คนบางครั้งก็ร้องตะโกนโวยวายเพื่อหวังจะเรียกร้องความรักความสนใจ
เจียงฉีจื๋อเย่รู้สึกว่าความคิดของตัวเองเมื่อครู่นี้ก็คงประมาณนั้นละมั้ง
พอแรงกดดันจากทางบ้านมากเกินไป ก็เริ่มพยายามมองหาพลังจากภายนอกที่จะสามารถค้ำจุนให้ตัวเองยืนหยัดต่อไปได้
ด้วยความรู้สึกที่จือซานชุนเย่มีต่อมาคิซึ่งไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยนั้น อีกฝ่ายจะต้องไม่เหมือนกับผู้คนที่เธอเคยพบเจอมาในอดีตอย่างแน่นอน ถ้าหากให้จือซานชุนเย่ล่วงรู้เข้า อีกฝ่ายจะพูดคำพูดแบบไหนออกมา จะแสดงสีหน้าแบบไหนออกมากันนะ
เจียงฉีจื๋อเย่อยากจะรู้เรื่องนี้อยู่ไม่น้อยเลย
แต่น่าเสียดาย เสียงแตรของรถบรรทุกที่ขับผ่านไปดูเหมือนจะขัดจังหวะ “คำพูดล้อเล่น” ที่เธอยังพูดไม่จบประโยคนั้น จนทำให้อีกฝ่ายเหมือนจะไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย