เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 การอุทิศตนก่อนไปทำงานต่างจังหวัด
ตอนที่พาแม่ไปส่งนั้น เจียงฉีจื๋อเย่จำไม่ค่อยได้แล้ว
จำได้เพียงว่าหลังจากนั้นอารมณ์ของอีกฝ่ายยิ่งมายิ่งตื่นเต้น พอคนรับใช้มาพบเข้า จึงรายงานให้พ่อบ้านทราบ จากนั้นพ่อบ้านก็ขับรถรับหน้าที่พาอีกฝ่ายกลับไปส่งที่โรงพยาบาล
จนกระทั่งถึงตอนกลางคืนที่เริ่มเรียนพิเศษ เจียงฉีจื๋อเย่ก็ยังคงนึกถึงประโยคสุดท้ายที่อีกฝ่ายพูดขึ้นมาเป็นระยะๆ
“ถ้าตอนนั้นไม่ได้คลอดแกออกมาก็คงดี...” เจียงฉีจื๋อเย่คิดในใจ
เธอมีสัญชาตญาณที่เฉียบคมอย่างยิ่ง เฉียบคมจนสามารถเรียกสิ่งนี้ว่า “พรสวรรค์” ได้เลยทีเดียว ดังนั้นจึงสามารถตัดสินได้อย่างชัดเจนว่า สิ่งที่อีกฝ่ายพูดไม่ใช่เรื่องโกหก
แต่ก็เพราะแบบนี้นี่แหละ ถึงได้ทำให้อารมณ์ของตัวเองกลายเป็นแปลกประหลาดไป
เมื่อมองดูเอกสารประกอบการเรียนสารพัดที่วางอยู่ตรงหน้า ตัวหนังสือด้านบนนั้นราวกับจะบิดเบี้ยวกลายเป็นประโยคนี้ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเหม่อลอยไป
ในที่สุด ก็เป็นเด็กสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามส่งเสียงขึ้นมา ถึงดึงเธอกลับมาสู่ความเป็นจริง