กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 ไป, ประตูหลัง?
"ช่างเถอะ..."
อายาโนะ ยูอิคาบอมยิ้มเจียเป้ยเจียไว้ในปาก พลางถอนหายใจออกมา
อีกฝ่ายพูดถึงขนาดนี้แล้ว ตัวเองยังจะทำอะไรได้อีกล่ะ?
สุภาษิตที่ว่า "ยื่นมือไม่ตบคนหน้ายิ้ม" แม้จะมาจากประเทศฝั่งตรงข้ามทะเล แต่ในสถานที่อย่างประเทศเกาะแห่งนี้ก็ใช้ได้เหมือนกัน
เธอคงไม่สามารถหันกลับไปด่ากราดใส่อีกฝ่ายอย่าง "เธอดูสถานการณ์เป็นไหมเนี่ย ทำให้พวกเราเสียเวลาไปตั้งเยอะนะยะ" หรืออะไรทำนองนั้นได้หรอกใช่ไหม?
จะว่าไปเมื่อก่อนทำไมถึงไม่สังเกตนะ ว่านิสัยเรียบเฉยไม่แย่งชิงกับใครแบบนี้กลับรับมือได้ยากขนาดนี้...