0123

⬢⬢⬢

ตอนที่ 123 ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ

อายาโนะ ยูอินั่งหมดเรี่ยวแรงอยู่บนฝาชักโครก เหม่อมองเพดานห้องน้ำอย่างใจลอย

จะว่าใจลอยก็คงไม่ใช่เสียทีเดียว อย่างน้อยสองมือของเธอก็ยังมีจุดที่ต้องง่วนอยู่

ทว่านั่นก็ไม่ส่งผลกระทบต่อการที่เธอจะหวนนึกถึงประสบการณ์ในวัยเด็กกับพี่ชายขึ้นมาในหัว

"อื้ม..."

เธอส่งเสียงถอนหายใจที่ก้ำกึ่งระหว่างความเสียดายกับความพึงพอใจออกมา

ทุกครั้งที่นึกย้อนไปถึงเรื่องราวในตอนเด็ก มันก็ทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกยากจะระงับข่มใจ

อืม... แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะตอนเด็กๆ เคยเกิดเรื่องคลุมเครือหวาบหวามขึ้นมากมายหรอกนะ

หากแต่เป็นเพราะจือซานชุนเย่ที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่เกินกว่าคนในวัยเดียวกัน มักจะสวมบทบาทใดๆ ก็ตามที่เธอต้องการได้อย่างสมบูรณ์แบบเสมอ