0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 แมวแอบกินปลา

บทที่ 117 แมวขโมย

"...หัวพี่คงไม่ได้จู่ๆ ก็ระเบิดขึ้นมาหรอกนะ?"

"หา?"

อายาโนะ ยูอิย่นจมูก พลางเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า "พี่ชายพูดจาบ้าบออะไรเนี่ย นี่มันเรื่องในนิทานอีสปนะ พี่ไม่เคยได้ยินเหรอ?"

"เคยได้ยินสิ... แล้วก็รู้ด้วยว่าหมายถึงอะไร"

จือซานชุนเย่ย้ายสายตากลับไปยังตู้ขายของอัตโนมัติอีกครั้ง แล้วถามซ้ำว่า "แล้วไงล่ะ เธอชอบเป็นหนูชนบทขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"...มันก็ต้องดูด้วยว่าในเมืองมี 'อาหารเลิศรส' ที่ดึงดูดใจฉันมากพอหรือเปล่าล่ะนะ"

อายาโนะ ยูอิพลันหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเล่นว่า "อย่าเห็นฉันเป็นแบบนี้นะ จริงๆ แล้วฉันเองก็เป็นเด็กที่ 'ตะกละ' เหมือนกัน บางครั้งก็อาจจะทำเรื่องที่ถ้าพูดออกไปแล้วคนอื่นต้องตกใจแทบตายได้เลยล่ะ"