0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 ฮารุโนะฟันธรรมดาแถมฟันกวาด?

เมื่อสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่ เสียงอื่นๆ ภายในโรงฝึกก็คล้ายจะเบาลงไปมาก

ไม่ใช่แค่เสียงที่เบาลง แม้กระทั่งทัศนวิสัยตรงหน้าก็เริ่มหดแคบลงตามไปด้วย

มันเป็นประสบการณ์ที่มหัศจรรย์มาก

ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าสิ่งของรอบข้างยังคงอยู่ตรงนั้น แต่ในร่างกายของตนกลับคล้ายไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "หางตา" หลงเหลืออยู่ เป็นความรู้สึกอัศจรรย์ที่สายตาทั้งหมดถูกตรึงไว้บนตัวของเจียงฉีจื๋อเย่แต่เพียงผู้เดียว

อย่างนี้นี่เอง นี่คือความรู้สึกของสมาธิขั้นสูงสินะ?

ดูเหมือนจะแตกต่างจากสภาวะจดจ่อตอนตัวเองปั่นต้นฉบับอยู่บ้างนะ จือซานชุนเย่คิดในใจ