0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ความพึงพอใจของชิโอริ

บทเรียนในช่วงเช้าจบลงอย่างรวดเร็ว พอถึงเวลาทานอาหารเที่ยง มิเนะ ชิโอริ ก็ยังคงเหม่อลอยไร้สติอยู่เช่นเดิม

เธอเอ่ยปฏิเสธคำชวนไปโรงอาหารของจือซานชุนเย่อย่างแผ่วเบา ครั้นเดินพ้นเขตมหาวิทยาลัยออกมา เด็กสาวร่างเล็กก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดครึ้มเป็นพิเศษ ในใจอดไม่ได้ที่จะยิ่งมีเงามืดปกคลุมเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

"เพื่อนร่วมชั้น ฝนห่าใหญ่ใกล้จะตกแล้ว ทางที่ดีอย่าเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกนานเกินไปนะ"

อาจารย์มหาวิทยาลัยท่านหนึ่งที่เดินผ่านหน้าประตูมหาวิทยาลัยเห็นมิเนะ ชิโอริ ยืนนิ่งเหม่ออยู่ตรงนั้น จึงอดไม่ได้ที่จะตักเตือนด้วยความหวังดี