0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 ความใส่ใจอย่างเงียบ ๆ ของชิโอริ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สิ่งที่ปลุกจือซานชุนเย่ให้ตื่นก่อนนาฬิกาปลุกคือเสียงโทรทัศน์ที่ดังมาจากห้องนั่งเล่น

เขาลืมตาขึ้นอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย ขณะจ้องมองเพดานอันคุ้นเคย เขาก็สัมผัสได้ถึงเรี่ยวแรงที่เปี่ยมล้นอยู่ภายในร่างกาย

แตกต่างจากความรู้สึกตอนเพิ่งตื่นนอนตามปกติ ในอดีตเมื่อเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา จะรู้สึกว่าไม่ว่าส่วนไหนของร่างกายก็หนักอึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ และต้องนอนบิดขี้เกียจอยู่พักใหญ่กว่าจะตื่นเต็มตาอย่างแท้จริง ทว่าตอนนี้กลับมีเพียงความรู้สึกที่เบาสบายเป็นอย่างยิ่ง

แน่นอนว่า ความเชื่องช้าของสมองยังไม่ฟื้นตัวกลับมาอย่างสมบูรณ์

"นี่ก็เป็นรางวัลที่ระบบมอบให้ด้วยงั้นเหรอ..."