0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 ถ้าให้เรียกพี่เขย ต้องคิดเงินเพิ่ม

ตอนที่ 2 ถ้าให้เรียกพี่เขย ต้องคิดเงินเพิ่ม

“เอ่อ...”

“เธอหิวหรือยัง ให้ฉันพาไปหาอะไรกินไหม?”

ภายในตรอกอันมืดสลัว ฟุรุฮาชิ ชุนจิมองเด็กสาวผมสั้นหน้าตาสะสวยตรงหน้าพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้

อีกฝ่ายสอดสองมือไว้ในกระเป๋า พิงแผ่นหลังเข้ากับกำแพงสีเทาเบา ๆ เสื้อผ้าบนร่างเปียกชื้นเล็กน้อยจากสายฝนเมื่อครู่ เผยให้เห็นทรวดทรงอันงดงามของเด็กสาว และภายใต้ผมสั้นดัดลอนเล็กน้อยคู่นั้นคือดวงตาที่แฝงไปด้วยความเย็นชา

เพียงแค่ได้เห็นสายตาที่เจือความดูแคลนนี้ ฟุรุฮาชิ ชุนจิก็แทบจะสะกดความตื่นเต้นในใจเอาไว้ไม่อยู่

เขาชอบให้เด็กสาวมองตัวเองด้วยสายตาแบบนี้ เพราะมันให้ความรู้สึกฟินอย่างบอกไม่ถูก