เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 189 ตัดทางถอยของข้าเนี่ยนะ?!
อวิ๋นเหยาเดินออกมาจากเก๋งพักร้อน ข้ามผ่านระเบียงคด ตรงไปยังลานลานบ้านของฮูหยินกั๋วกงมู่ทันที
เรื่องวุ่นวายโกลาหลในวันนี้ ทำเอาฮูหยินกั๋วกงทนรับไม่ไหวจริง ๆ กำลังเอนกายอยู่บนตั่งนุ่มพลางนวดขมับ
หญิงรับใช้เลิกม่านขึ้น อวิ๋นเหยาจึงเดินเข้าไป ฮูหยินกั๋วกงรีบยืดตัวนั่งตรง เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มให้นางรีบนั่งลง
อวิ๋นเหยาไม่เกรงใจเช่นกัน นั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้าง ยกน้ำชาที่หญิงรับใช้ยกมาเสิร์ฟขึ้นจิบหนึ่งคำ แล้วเอ่ยเข้าประเด็นทันทีว่า
“ฮูหยิน ข้าส่งแม่นางไป๋กลับไปแล้ว ไม่สิ เกลี้ยกล่อมจนยอมกลับไปแล้ว ความยึดติดที่นางมีต่อเจ้าอ้วนมู่น่าจะสลายไปเกือบหมดแล้วเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของฮูหยินกั๋วกงก็เป็นประกาย ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าจางลงไปหลายส่วน “จริงหรือ?”