กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ราษฎรของเจ้าไม่ได้มีแค่ผู้ชาย!
ได้ยินถึงตรงนี้ มือของฮ่องเต้ก็พลอยบีบพนักแขนของบัลลังก์มังกรแน่น อดมิได้ที่จะโต้แย้ง “ย่อมมิใช่…”
“เจ้าหุบปากไปเลย ข้ายังพูดไม่ทันจบ ฟังอยู่นิ่ง ๆ!”
ฮ่องเต้ “…”
คำว่าบังอาจ อวดดี จุกแน่นอยู่ที่ลำคอ แทบจะสำลักตายอยู่รอมร่อ
พูดมากความเกินไป ลำคอของอวิ๋นเหยาจึงแห้งผากอยู่บ้าง
นางยกถ้วยชาขึ้นมากระดกไปอึกหนึ่ง แล้วเอ่ยต่อว่า “สิ่งที่เจ้าควรคิดในยามนี้ มิใช่เรื่องที่จะกุสถานะอันใดขึ้นมาให้เสี่ยวสือโถวมิให้คนในใต้หล้าครหา”
“แต่ควรคิดว่าจะทำหน้าที่บิดาให้ดีอย่างไร จะปกป้องเด็กของตนเองอย่างไร จะทำให้คนในใต้หล้ามิอาจครหาเขาได้อย่างไรต่างหาก”