กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 ไปหาพ่อเจ้าไป!
เมื่อได้ยินเสียงประตูลานเรือนปิดลง อวิ๋นเหยาก็ลืมตาขึ้นอีกครา
นางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องที่จัดไว้เป็นห้องหนังสือให้เสี่ยวสือโถวโดยเฉพาะ
วันนี้เสี่ยวสือโถวเลิกเรียนกลับมาพอดี ยามนี้จึงกำลังหมอบอยู่กับโต๊ะคัดอักษรทีละเส้นละขีดอย่างตั้งอกตั้งใจยิ่งนัก
“เสี่ยวสือโถว พักไว้ก่อนเถิด” อวิ๋นเหยาหยิบพู่กันของเขาไปวางไว้ด้านข้าง “ไป พี่สาวจะพาเจ้าไปหาพ่อ”
เสี่ยวสือโถวเงยหน้าขึ้นด้วยแววตางุนงง “พ่อของข้าหรือ เขาตายไปแล้วมิใช่หรือขอรับ?”
อวิ๋นเหยาคลี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ยังไม่ตาย อยู่ต่อไปอีก 20 ปีก็ยังไหว”
พลางเอื้อมมือหนึ่งไปจูงเสี่ยวสือโถว อีกมือร่ายมุทรา แสงทองวาบผ่านคราหนึ่ง ทั้งสองก็อันตรธานหายไปจากห้องในชั่วพริบตา