เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 จู่โจมยามวิกาล
ย้อนกลับมาอีกทางหนึ่ง
ยามสนธยาโรยตัว ในช่วงที่ประตูเมืองจัวโจวจวนเจียนจะปิดลง ชายฉกรรจ์ในชุดผ้าหยาบ 30 คนได้กระจายตัวกันเข้าเมือง
บ้างก็หาบของ บ้างก็มือเปล่า บ้างก็มากันเป็นกลุ่มสองสามคน บ้างก็มาเพียงลำพัง
พวกเขาสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปรวมกันที่วัดร้างอันทรุดโทรมแห่งหนึ่งทางทิศใต้ของเมืองอย่างแนบเนียน
กำแพงวัดร้างพังทลายไปครึ่งหนึ่ง หลังคาโหว่เป็นรูใหญ่ หญ้าป่างอกแซมออกมาตามรอยแยกของอิฐ โอนเอนไปมาตามลมราตรี
รูปปั้นดินเผาในวัดดูเค้าเดิมไม่ออกนานแล้ว ลำตัวครึ่งท่อนเอียงกะเท่เร่อยู่ตรงมุม ฝุ่นจับเขรอะไปทั่ว
ที่นี่ในยามปกติกระทั่งขอทานยังคร้านจะแวะเวียนมา กลับกลายเป็นแดนสวรรค์ของเหล่าแมวจรและหนูป่าไปเสีย
หลังจากท้องฟ้ามืดมิดลงสนิท ภายในวัดร้างก็เริ่มมีคนทยอยมาถึง