เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ที่แท้ก็เป็นคนใบ้
หลังรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ เซวียเฉียงก็นำคนในค่ายอันเหลียงเก็บสัมภาระ จากนั้นจึงตามพวกองค์หญิงแปดทั้งสามคนลงจากเขา
ทว่าพวกเขามิได้มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองหลวงทันที หากแต่ตั้งใจจะพักฟื้นเอาแรงในเมืองจัวโจวหนึ่งคืน แล้วค่อยออกเดินทางในเช้าวันรุ่งขึ้น
อวิ๋นเหยายืนอยู่ตรงประตูค่าย เฝ้ามองขบวนเดินทางไกลลับตาไป ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปยังลานกว้าง
เหล่าโจรป่าเห็นพวกเซวียเฉียงจากไปแล้ว หลายคนก็เริ่มกลอกตาไปมา ถึงขั้นมีบางคนอาศัยคนข้างหน้าช่วยบดบัง หมายจะให้คนข้างกายใช้ปากแก้มัดเชือกให้
ทว่าพวกมันเพิ่งจะเริ่มขยับ ใบไม้หลายใบพลันพวยพุ่งแหวกอากาศมา ปาดเอาเส้นผมบนศีรษะของหลายคนหายไปเป็นหย่อมใหญ่คาตา จนแหว่งเป็นวงกว้างกลางกระหม่อมอย่างน่าขัน
พวกโจรป่าตัวแข็งทื่อ เงยหน้ามองไปยังทิศทางที่ใบไม้ลอยมา เห็นเพียงอวิ๋นเหยากำลังยกยิ้มมุมปากมองดูพวกมันอยู่