เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ความจริงกระจ่าง
ภายหลังเฉียวเซียนเหอเอ่ยปากขอแยกบ้าน แต่แม่เลี้ยงกลับไม่ยอมท่าเดียว
ในที่สุดเขาจึงจำใจต้องยอมรับปากว่าจะไม่เอาสิ่งใดเลย แม่เลี้ยงถึงได้ยอมตกลง
หลังแยกบ้านเฉียวเซียนเหอก็ออกจากหมู่บ้าน มายังตำบลเพื่อรับจ้างทำงานหลายอย่าง
ยามที่ท่านพ่อยังมีชีวิตอยู่ เคยส่งพวกเขาสามสหายไปเล่าเรียนที่โรงเรียน
ด้วยความที่เขาพอรู้หนังสือ ลายมือเป็นระเบียบงดงาม จึงถูกตาต้องใจเถ้าแก่ร้านตำรา ให้อยู่คัดลอกตำราหาเลี้ยงชีพในร้าน
เมื่อเวลาผ่านไปก็สะสมเงินทองได้บ้าง จึงสามารถมุมานะร่ำเรียนต่อได้ จนค่อย ๆ ก้าวมามีตำแหน่งฐานะเช่นในทุกวันนี้
พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เฉียวเซียนเหอก็หลับตาลง สูดหายใจเข้าลึกคราหนึ่ง
ครั้นลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววเหนื่อยล้าในดวงตาก็ยิ่งหนักหนากว่าเดิม