กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ต้นตระกูลของเจ้า
ราชาขาวไม่ได้คาดหวังว่าเทพเจ้าที่ในหุบเขาลึกเช่นนี้จะตอบอะไรได้ จึงโยนขวดกระเบื้องใบหนึ่งให้เขา แล้วกล่าวต่อว่า:
“ในเมื่อนางจากไปแล้ว ก็ชั่วคราวไม่ต้องไปใส่ใจ เจ้าจงเฝ้าดูต่อไป หากมีความเคลื่อนไหวใด ให้รีบมารายงานทันที”
เทพเจ้าที่น้อมกายลง: “เทพผู้น้อยน้อมรับคำสั่ง”
จากนั้นก็กำขวดกระเบื้องไว้ในมือ หมุนตัวเดินไปทางปากถ้ำอย่างอารมณ์ดี
อวิ๋นเหยาเห็นดังนั้นมุมปากก็ยกยิ้มเย็นชา สมคบคิดกับสิ่งมีชีวิตอสูรแล้วยังคิดจะจากไปอย่างปลอดภัยต่อหน้าต่อตานางหรือ?
ช่างเหมือนฝันกลางวันเห็นโบตั๋น—ฝันหวานไปเถิด!
อวิ๋นเหยาส่งสายตาให้เทพประจำเมืองทันที เทพประจำเมืองเข้าใจความหมาย จึงพาสามคนขยับไปด้านข้างเล็กน้อย