กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 แต่เดิมไร้วาสนาต่อกัน ล้วนเพราะเขามีเงิน
อวิ๋นเหยาพยักหน้า “ออกจากเจียงหนาน อาการป่วยของฮูหยินเฒ่าหร่วนก็จะไม่ทรุดหนักลงไปอีก”
“แต่หากอยากจะหายขาด ก็ต้องกลับมายังเมืองหลวงแล้วค่อยมาหาข้า มิเช่นนั้นเกรงว่าคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงสองปีแล้ว”
คำพูดนี้ของนางเอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมาจนเซียวเฉิงอวี่อดไม่ได้ที่จะกระแอมไอเบา ๆ คราหนึ่ง ใช้สายตาส่งสัญญาณบอกให้นางพูดจาอ้อมค้อมกว่านี้สักหน่อย
อวิ๋นเหยาโบกไม้โบกมือ เอ่ยอย่างไม่คิดหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย “คุณชายหร่วนเป็นคนตรงไปตรงมา คิดว่าคงไม่ใส่ใจในรายละเอียดเล็กน้อยเหล่านี้หรอก”
หร่วนเจ๋อ “…”
เขาอยากจะบอกยิ่งนักว่าเขาใส่ใจ
ท่านย่าเพิ่งจะมีอายุได้หกสิบกว่าปีเท่านั้น ต่อให้มีชีวิตอยู่อีกสองปี ก็มีอายุเพียงหกสิบสองปี