กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 พ่อค้าหลวงอันดับหนึ่ง
นางเหอก้มศีรษะลง ไม่กล้าสบตาอวิ๋นเหยา เสียงเบาเสียจนราวกับเสียงยุงร้อง “ท่านเซียน… ข้าน้อยรู้ว่าทำเช่นนี้ไม่ถูก แต่ข้าน้อยเพียงอยากล้างแค้นด้วยมือของตนเองจริง ๆ … ข้าน้อยมิใช่ผีชั่วร้าย ต่อไปภายหน้าก็จะไม่ทำร้ายชีวิตผู้ใดอีกแล้ว”
“ขอท่านโปรดยกโทษให้ข้าน้อยสักครั้ง ข้าน้อยจะไม่กล้าอีกแล้ว…”
พอพูดจบก็โขกศีรษะให้อวิ๋นเหยาอย่างไม่ยั้ง หน้าผากกระแทกพื้นแม้จะไร้เสียง แต่ท่าทางนั้นมองแล้วก็เจ็บปวด
อวิ๋นเหยารังเกียจจึงเตะนางเหอกระเด็นออกไปด้วยเท้าข้างหนึ่ง แล้วควักยันต์ส่งเสียงแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ โยนลงตรงหน้านาง
“ไสหัวไปหาเซียวหว่านชิงเสีย”
นางเหอชะงักไปก่อน จากนั้นก็ได้สติ ท่านเซียนยอมรับนางไว้แล้ว!